قصه تنهایی

 روزگاری   زیر    بارون     روزگاری   بیقرارم

                                                  جز یه لحظه مهربونی دیگه خواسته ای ندارم

تو  کنار  من  بشینی دل  خستمو   ببینی

                                                  بیای از تو باغ  قصه ام یه شکوفه ای   بچینی

منم اون  مترسکی ک  شدم  عاشق   کلاغا

                                                     واسه  من  ابد  بریدن  میون  حصار  باغ ها

اخه این صورت  زشتو کی به من داده  خدایا

                                                      ادمارو دوست ندارم  عاشق  شمام  کلاغا

با تو این پالتوی کهنه مثل  ابریشم    لطیفه

                                                     تن پوشالی  سردم مث خواب  گل ظریفه

میدونم ازم میترسین من با این چشمای خسته

                                                       چجوری بدست بیارم دلتو با دست بسته

من  با  این  لباس  کهنه  صورت  زمختو  زشتم

                                                         خیلی وقته تکو تنهام اره اینه سرنوشتم

ای  پرنده های  غمگین  از  چشای  من  نترسین

                                                          ادما گریمو دیدن برین از اونا بپرسی...

/ 3 نظر / 5 بازدید
ابوالفضل

سلام مه برار[قلب] thanks بابت مطلبت[گل]

ابوالفضل

سلام شام؟؟؟؟!!!! خب پس یه روز هماهنگ کن بیایم خونتون!![نیشخند]

النا دیگه گل که نیستم

گاه دلتنگ میشوم دلتنگتر ازهمه دلتنگی ها گوشه ای مینشینم و حسرت ها را میشمارم باختن ها وصدای شکستن ها را کدامین امید را ناامید کرده ام کدامین خواهش را نشنیدم به کدام دلتنگی خندیده ام که این چنین دلتنگم…………