خداحافظ اسطوره

 

تولد: ۴ جولاى ۱۹۲۶
محل تولد: بوینس آیرس- آرژانتین 
باشگاهها:ریورپلاته، هوراکان، میلوناریوس، رئال مادرید، اسپانیول 
مهمترین افتخارات:قهرمان لیگ آرژانتین ۱۹۴۵ و ،۱۹۴۷ قهرمان کوپا آمه ریکا ،۱۹۴۷ قهرمان جام باشگاه هاى اروپا ،۱۹۵۶ ،۱۹۵۷ ،۱۹۵۸ ۱۹۵۹ و ،۱۹۶۰ قهرمان جام باشگاه هاى جهان ،۱۹۶۰ ۵ بار آقاى گل لیگ اسپانیا و مرد سال فوتبال اروپا ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ 
تیم ملى آرژانتین : ۷ بازى، ۷ گل 
تیم ملى اسپانیا: ۳۱ بازى، ۲۳ گل 

بى شک آلفردو دى استفانو بزرگترین اسطوره تاریخ باشگاه رئال مادرید است. نابغه اى که این باشگاه را به پر افتخارترین تیم تاریخ اروپا بدل ساخت وقتى که عامل اصلى ۵ قهرمانى پیاپى این تیم در جام باشگاه هاى اروپا شد. دى استفانو در سال ۱۹۲۶ در بوینس آیرس متولد شد و تحت تعلیم پدرش مهارت هاى اولیه فوتبال را آموخت. او با تیم محلى «بارانکاش» شروع کرد و در هفده سالگى توسط مدیر باشگاه ریور پلاته کشف شد و به این تیم پیوست. 

از آنجا که در «ریور» امکان خودنمایى چندانى نیافت به مدت یک سال در هوراکان به طور قرضى بازى کرد و در ۲۵ بازى ۱۰ گل براى این تیم به ثمر رساند. در بازگشت به ریورپلاته، دى استفانو در طى ۳ فصل براى تیمش ۴۹ گل به ثمر رساند و در سال ۱۹۴۷ با این تیم قهرمان آرژانتین شد. 

سپس راهى میلوناریوس یکى از باشگاه هاى کلمبیا شد و طى ۵ سال ۱۶۷ گل براى این تیم به ثمر رساند. به دنبال اخراج آرژانتین از فیفا، امکان ادامه فوتبال حرفه اى برایش ممکن نبود، بنابراین راهى اسپانیا شد و به دنبال توافق مدیران میلوناریوس با رئال مادرید به این تیم پیوست.
 
باشگاه بارسلونا که پیش از آن با ریورپلاته بر سر انتقال دى استفانو به توافق رسیده بود جنجالى به راه انداخت که موجب دخالت فدراسیون فوتبال اسپانیا شد و مقرر گردید که دى استفانو یک سال براى رئال مادرید و سال دیگر براى بارسلونا بازى کند اما وقتى مسئولان بارسلونا تمرین وى را دیدند از سهم خود انصراف دادند. دى استفانو هنر خود را در اولین دیدار با بارسا به نمایش گذاشت و با ۴ گلى که به ثمر رساند باعث پیروزى ۵ بر صفر رئال مادرید شد. در طى ۱۱ فصل حضور این نابغه بزرگ، باشگاه رئال مادرید به ۸ عنوان قهرمانى در لیگ اسپانیا دست یافت و ۵ بار جام باشگاه هاى اروپا را فتح کرد. 

دى استفانو به عنوان یک مهاجم از مهارت هاى قابل توجهى برخوردار بود از جمله بازى با هر ۲ پا و همچنین قدرت بازیسازى و حتى شرکت در کارهاى دفاعى. یکى از بیادماندنى ترین بازى هاى او، فینال جام باشگاه هاى اروپا در سال ۱۹۶۰ بود که طى آن تیم اینتراخت فرانکورت با ۳ گل او و ۴ گل فرانس پوشکاش ۷ بر۳ شکست خورد و رئال مادرید به پنجمین قهرمانى خود دست یافت. 

دى استفانو در سال هاى ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ عنوان برترین بازیکن اروپا را به دست آورد و پس از کناره گیرى از رئال مادرید در سال ۱۹۶۴ به اسپانیول پیوست و ۲ فصل براى این تیم بازى کرد تا بالاخره در سن۴۰ سالگى کفش هاى خود را براى همیشه بیاویزد. دى استفانو در سال هاى بعد به مربیگرى روى آورد و با هدایت والنسیا این تیم را به مقام قهرمانى جام حذفى اسپانیا در سال ۱۹۷۹ رساند. مدتى هم سرمربى رئال مادرید بود و سپس سال ها به عنوان ریاست افتخارى این باشگاه در کنار تیم سابقش بوده است.


/ 4 نظر / 4 بازدید
النا

سلام.عجب رویی داری....این رئالی ها چقد رو دارند...پرو ها...با این که مسی بهترین بازیکن دنیا شده و بارسا بهترین تیم. بازم میگن کریس بهتره ..تازه واسش وبم درست میکنن از قدیم هم گفتن آرزو بر جوانان عیب نیست.خوش باشید

النا

خوووبه خودمم رئالی هستم[نیشخند]

لیندا

از خوب و بدش نمیگم النا عزیزم واقعیت گفتی اینکه دیگه بحثی نداره[گل]

لیندا

هنوز به نتیجه نرسیدم[خنده]منتظرباش خبر میدم